در ایام برگزاری نمایشگاه بین المللی کتاب تهران مسائل وکمبودهای کتاب حدود دو هفته عنوان اصلی مسائل کشور می شود.با کمال تاسف پس از ان به فراموشی سپرده می شود تا سال بعد.در غیر این صورت نباید با گذشت 32سال از پیروزی انقلاب اسلامی،انقلابی که با تحقق انقلابی اسلامی در درون وروحیات عوامل ایجاد کننده ان یعنی مردم ایران شکل گرفت.
بدون تردید یکی از مهمترین ابزارهای تحقق شعارها وبرنامه های این انقلاب فرهنگی برای تمام علاقه مندان ان در سراسر دنیا،کتاب و فرهنگ مکتوب این پیام الهی است.
حفظ  این روحیه برای عوامل ایجادکننده و همچنین اشراب ان برای کسانی که باید ان را اعتلا بخشند یعنی نسل های دوم وسوم و....،نیز سخت نیاز به این ابزار مهم فرهنگی یعنی کتاب دارد.
چرا باید عاملی به این اهمیت مورد غفلت وحداقل ظرفیت درخور ان کار اساسی صورت نگیرد.
برگزاری 19نمایشگاه در مکان سابق با مشکلات ان باعث شد تا با تصمیمی ضربتی مصلای تهران را به محل برگزاری نمایشگاه کتاب از سال86 تاکنون نماید.گرچه برخی ازمشکلات مکان قبلی خصوصا از نظر مسائل شهری در این مکان وجود ندارد،اما این مکان به هیچ وجه نه مناسب برای این کار است.نه فضای کافی دارد تا به تمام تقاضاها پاسخ داده شود ونه امکان غرفه بندی برای دست رسی به کتاب بزای مراجعه کنندگان مقدور است.
کسانی که در روزهای پنجشنبه وجمعه به نمایشگاه مراجعه می کنند،شاهدند که ازدحام جمعیت واقعا تردد در راهروها را غیر ممکن می سازد.

گرمای فوق العاده هوا در روز پنجشنبه90/2/22 برای کسانی که در نمایشگاه بودند،غیر قابل تحمل بود. در برخی ساعت ها واقعا حرکت متوقف می شد. در این فضای گرم و غیرقابل حرکت،چگونه باید به کتاب دسترسی پیدا کرد؟ ناشران فعال اظهار می کنند که فروش شان در روزهای غیر تعطیل که چنین ازدحامی نیست، فروش بیشتری دارند. مسئله بسیار واضح است. وقتی مراجعه کنندگان در راهروها و در ازدحام جمعیت قرار می گیرند،به دلیل ازدحام عدم دست رسی به غرفه ها ،فشار جمعیت و گرما، فقط تلاش می کند خود را از این مهلکه نجات دهد. بماند اگر حادثه و اتفاقی رخ دهد،چه می شود؟ این مشکل نشان می دهد که حتی ما از نمایشگاه به مثابه یک فروشگاه نیز توفیقی نداشته ایم.مگر هر سال نمایشگاه را با هزینه های فوق العاده از قبیل کیلومتر ها کابل برق وتلفن و... برای مدت حداکثر یک ماه که بعد از نمایشگاه باید جمع اوری شود،فقط برای کار رسانه ای واعلام برگزاری ان تشکیل می دهیم؟ایا هدف برگزاری نمایشگاه در این شرایط حاصل می شود؟
متاسفانه به دلیل نبود فروشگاه هایی که حداقل امکان عرضه کتاب های منتشر شده در فاصله هر ساله نمایشگاه را داشته باشد،شاهد این ازدحام در نمایشگاه هستیم.بدون تردید باید برای حل اساسی و پرهیز از این ازدحام وتبدیل نمایشگاه بین المللی کتاب تهران از فروشگاهی بزرگ برای خرید کتاب با اعمال شاقه به نمایشگاه واقعی،حداقل در کلان شهرها فروشگاه های کتاب با ظرفیت حداقل به تعداد کتاب هایی که برای اولین بار در کشور منتشر می شود ایجاد کرد. گرچه این مسئله نیاز به زمانی بیشتر است اما ایا امکان پذیر نیست تا مکانی مناسب برای نمایشگاه کتاب ایجادکرد؟


امسال نیز این بحث مطرح شد. رییس جمهور، وزیر ارشاد، معاون فرهنگی وزیر ارشاد، رییس کمیسیون فرهنگی مجلس و..در این مورد اظهار نظر کردند. و ظاهرا پس از اتمام نمایشگاه به فراموشی سپرده می شود....مگر سال گذشته درمراسم افتتاح نمایشگاه23 معاون اول رییس جمهور خبر خوش تشکیل کارگروه کتاب در دولت را نداد؟ومگر در ماه های پایانی سال رییس دفتر رییس جمهور که رییس کمیسیون فرهنگی دولت است،از این کارگروه اظهار بی اطلاعی نکرد؟

بدون تردید نمایشگاه باید در مکانی ساخته شود که کمترین فاصله را با شهر تهران داشته باشد و مسائل ارتباطی شهری را فراهم کند.هرچند در صورتی که همانند نمایشگاه های معتبرکتاب دنیا از جمله فرانکفورت، در طبقات اگر ساخته شود هم دسترسی را به فضاهای کافی از طریق پله برقی و...فراهم می کند وهم در زمینی کوچکتر امکان احداث ان فراهم است. در این صورت نیاز به زمین با هکتارهای زیاد نخواهد بود

به نظر می رسد حدفاصل مرقد حضرت امام(ره) وشهر تهران بهترین مکان برای این مسئله باشد. تا هم برای پایتخت در دسترس باشد و هم برای مسافران فرودگاه امام و هم شهرهایی مهم از قبیل قم  که پایگاه فرهنگی تشیع وانقلاب اسلامی است،فراهم می کند....انشاءالله.